Η Βυζαντινή Τέχνη (4ος – 15ος αιώνας μ.Χ.) χαρακτηρίζεται γενικά από μια απομάκρυνση από τον νατουραλισμό της Κλασικής παράδοσης προς το πιο αφηρημένο και παγκόσμιο. Υπάρχει μια ξεκάθαρη προτίμηση για δισδιάστατες αντιπροσωπεύσεις, και αυτά τα έργα τέχνης τα οποία περιέχουν ένα θρησκευτικό μήνυμα τελικά υπερισχύουν. Ωστόσο, μέχρι τον 12ο αιώνα μ.Χ. , η Βυζαντινή Τέχνη είχε γίνει πιο εκφραστική και ευφάνταστη, και αν και πολλά θέματα ανακυκλώνονταν διαρκώς, υπάρχουν διαφορές στις λεπτομέρειες καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου.
Ενώ η αλήθεια είναι ότι η πλειοψηφία των σωζόμενων έργων τέχνης είναι θρησκευτικού περιεχομένου, αυτό μπορεί να είναι αποτέλεσμα επιλογής των επόμενων αιώνων καθώς υπάρχουν άφθονες αναφορές σε μη-θρησκευτική τέχνη σε Βυζαντινές πηγές. Παγανιστικά αντικείμενα με κλασική εικονογραφία συνεχίστηκαν να παράγονται πολύ μετά τον 10ο αιώνα μ.Χ. και ακόμα παραπέρα.
Χρησιμοποιώντας φωτεινά πετρώματα, χρυσά μωσαϊκά, ζωντανές τοιχογραφίες, πολύπλοκα σκαλισμένο ελεφαντοστό και πολύτιμα μέταλλα γενικά, οι Βυζαντινοί καλλιτέχνες εξωράισαν τα πάντα, από κτήρια έως βιβλία, και οι πιο σταθερές κληρονομιές είναι αδιαμφισβήτητα οι εικόνες που συνέχισαν να κοσμούν τις χριστιανικές εκκλησίες ανά τον κόσμο.
Ο Αλεξάνταρ Φίλεβ είναι ένας διάσημος Βόρειο-Μακεδόνας ζωγράφος και δημιουργός μωσαϊκών του οποίου η δουλειά έχει επηρεαστεί από τη Βυζαντινή τέχνη και έχει επιδείξει στις συλλογές πινάκων του τα κρίσιμα χαρακτηριστικά αυτής.
O Αλεξάνταρ Φίλεβ γεννήθηκε το 1982 στη Στρώμνιτσα. Ξεκίνησε την εκπαίδευση του στο Γυμνάσιο για εφαρμοσμένη τέχνη, Lazar Lichenoski, στα Σκόπια, στο τμήμα ζωγραφικής και συντήρησης στην τάξη του καθηγητή Blagoja Manevski. Από το 2001, είναι βοηθός στο ανοιχτό στούντιο σύγχρονου μωσαϊκού. Συμμετέχει στην παραγωγή των μνημειωδών μωσαϊκών στο Memorial Center του χωριού Pelince, καθώς και σε αρκετά καλλιτεχνικά πρότζεκτ και ομαδικές εκθέσεις.
Έργα του υπάρχουν σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές και ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένου του International Strumica Art Colony, του Μουσείου Σύγχρονου Μωσαϊκού Bracciano στην Ιταλία, αλλά και επίσης ως μωσαϊκές λύσεις για αρκετά ιερά αντικείμενα.
Ο Φίλεβ δουλεύει στη συλλογή ζωγραφικής “Suffering”. Σύμφωνα με τον ίδιο, ζωγραφίζοντας μια φιγούρα με τα χυμένα χρώματα πάνω στον λευκό καμβά, βρήκε μια συσχέτιση με την εικόνα του Ιησού. Από τότε, άρχισε να δουλεύει πάνω σε αυτού τους πίνακες οι οποίοι είναι ζωγραφισμένοι σε διάφορες παραλλαγές σε τεράστιες μορφές, με έναν εκφραστικό τρόπο, από τον οποίο μπορείς να νιώσεις την ταλαιπωρία του, τον πόνο στα μάτια του, το βασανιστήριο του.
Όταν δεις τη Μητέρα του Θεού και άλλες αναπαραστάσεις του Ιησού στη συλλογή των έργων του, μπορείς να αναγνωρίσεις την εικονο-προσωπική Βυζαντινή αναπαράσταση της Μητέρας του Θεού, ειπωμένη με τη δική του καλλιτεχνική γλώσσα. Ο αντίκτυπος της Βυζαντινής κληρονομιάς στη δική μας οντολογική ταυτότητα είναι βαθιά. O Φίλεβ αγαπά τη Βυζαντινή ζωγραφική. Ήταν πάντα η πηγή έμπνευσης για πολλούς ζωγράφους, αλλά τα έργα του δεν γίνονται με τον αναγνωρισμένο τρόπο ζωγραφικής. Προσπαθεί με τον δικό του αυθεντικό τρόπο να ζωγραφίσει τη Μητέρα του Θεού, τον Ιησού ή οποιαδήποτε άλλη θρησκευτική αναπαράσταση, υφαίνοντας ακόμη τα χαρακτηριστικά της Βυζαντινής Τέχνης στο βάθος.
Ο Φίλεβ δουλεύει πάνω στην τελευταία του συλλογή από το 2020 η οποία αφορά έργα με τεράστια σχήματα. Έως τώρα, έχει ζωγραφίσει περίπου 40 έργα, αλλά ακόμα δεν έχει έρθει η ώρα για έκθεση διότι έχει πολλά να πει ακόμα και φυσικά η επόμενη έκθεση θα συμπεριλαμβάνει αυτά τα τελευταία έργα.
