Македонскиот легендарен автор Петре М. Андреевски своевремено напишал дека, за разлика од другите околни села, Вранешица постои благодарение на својот единствен занает – грнчарството. Сместено во општина Кичево, се смета за главен центар на традиционалната грнчарска керамика кај нас. Овде луѓето живеат од глинени садови од кога се сеќаваат за себе.
Една од најпознатите личности во селото е Слободан Столески, еден од најголемите мајстори од Вранешица, со неговата фасцинантна приказна за неговата долга историја на рачна изработка на глинени производи. Обдарена со огромни резерви на глина, керамиката е начин на живот повеќе од 5000 години.
Процесот на изработка на керамика не е лесен. Глината се откопува од најмалку неколку метри под површината, се натопува со вода, потоа се компресира со нозете и се меле со традиционални машини. Подоцна повторно се компресира со нога, се замесува и дури потоа е готова за обликување на грнчарското тркало.
Грнчарските предмети се украсени со прилично примитивни средства: бои, графит, релјефни мотиви. Со своите различни форми и богати украси оставаат впечаток на добро развиено чувство за уметност и имагинација. Голем дел од керамиката која се појавува на локалниот и меѓународниот пазар најверојатно потекнува од ова село.
Слободан Столески бил дел и од проектот „ОДГОВОРНА ИДНИНА“, менторски и истражувачки проект од областа на инклузијата, занаетите и модата, наменет за ученици со оштетен слух од Државното училиште „Партенија Зографски“ во Скопје.
Со поддршка на проектот и неговиот развивач Образование за вработување во Северна Македонија – E4E@мк, беа ставени на располагање три грнчарски колци и ќе останат во трајна сопственост на училиште, за во иднина учениците да се школуваат и оспособуваат за оваа дејност.
